(**)- A MAN DO DIAÑO, de Brais RodrÃguez. Prólogo de David RubÃn
PREMIO CASTELAO 2010 DA DEPUTACIÓN DA CORUÑA
(*)- PUNTO DE FUGA, de Miguel Cuba. Prólogo de Miguelanxo Prado
(*)- CABANA DE BALIEIROS, de Tokio

– A MAN DO DIAÑO, de Brais RodrÃguez. Prólogo de David RubÃn
PREMIO CASTELAO 2010 DA DEPUTACIÓN DA CORUÑA
A man do diaño é una historia feita con sinxeleza e sen complexos, que aborda, con total sentido crÃtico e mirada de autor, unha cuestión por desgraza natural e innata no ser humano, o conflito bélico.
Unha situación universal que sempre leva a cada personaxe que o sofre a ter que enfrontarse consigo mesmo. A historia dunha guerra máis, nun paÃs calquera, xa que ningún esta libre de que lle toque.
«Nesta novela gráfica, gañadora do Premio Castelao, atoparedes un relato antibélico magnificamente narrado, que non percorre camiños mil e unha veces transitados, cuns personaxes con personalidades
complexas e perfectamente construÃdas, onde as elipses, os silencios, contan moito máis que os diálogos.»
David RubÃn

– PUNTO DE FUGA, de Miguel Cuba. Prólogo de Miguelanxo Prado
A historia de Mateo é a historia dunha voz anónima pertencente a toda unha xeración que sabe cal é o prezo da comodidade que nos ofrece a sociedade consumista, e aÃnda asà non perde a esperanza de atopar
o seu punto de fuga para cruzar o horizonte máis alá da indignación. Nese horizonte arredado aparecerá sen dúbida esa liña mestra que axude á consecución do debuxo da súa vida.
O autor, Miguel Cuba, aborda con esta primeira novela gráfica una historia actual, crÃtica coa sociedade que o rodea mais optimista e esperanzadora de cara ao futuro, onde a sorte tamén ten o seu papel.
Punto de fuga é unha voz Ãntima e anónima lanzada ao ar con ironÃa e humor.
«Miguel Cuba amosa nesta obra todas as súas potencialidades como autor de cómic e fai unha achega madura, necesaria e importante á banda deseñada galega.»
Miguelanxo Prado

– CABANA DE BALIEIROS, de Tokio
Cabana de Balieiros é unha vila desas que agochan segredos. Moitos deles son misterios que levan e traen as mareas. Algúns afúndense, e outros saen á superficie cando ninguén o espera. Un novo párroco chega á vila, e atópase cunha igrexa abandonada e un mundo que lle descubrirá as historias que fermentan na terra, fillas do salvaxe vento que trae o mar. Unha terra de costumes ancestrais, onde os máis puros instintos humanos xeran o ritmo da vida e marcan o propio destino dos seus habitantes, e levan algúns ao naufraxio da súa propia alma.
Unha historia que, con certa intriga, nos acerca ao contexto social do século XIX, desde a mirada dun autor que, fundamentalmente e por riba de todo, é un defensor da natureza e ten alma de mariñeiro
